Wanneer je een kindje verliest tijdens de zwangerschap, is verdriet waarschijnlijk het eerste waar je aan denkt.
En natuurlijk is er dat enorme gemis. Het verdriet om je kindje, om wat had kunnen zijn, om de toekomst die je voor je zag.
Maar zwangerschapsverlies kan zoveel meer met je doen dan alleen verdrietig maken. Soms merk je dat je jezelf niet meer helemaal herkent. Waarom kan ik ineens zo weinig hebben? Misschien heb je een korter lontje gekregen.
Dingen die je vroeger makkelijk kon hebben, voelen ineens als te veel. Een drukke dag, een opmerking van iemand, geluiden om je heen of een situatie die normaal gesproken geen probleem zou zijn.
Je bent sneller geïrriteerd. Sneller emotioneel. Sneller overprikkeld. En misschien vraag je je af: "Wat is er met mij aan de hand?" Je wilt helemaal niet zo reageren. Je wilt weer gewoon jezelf zijn. Maar ondertussen is er zoveel veranderd.
Ook op je werk kan het anders voelen. Misschien merk je dat je minder energie hebt. Je kunt je minder goed concentreren. Een taak waar je normaal moeiteloos doorheen gaat, kost ineens veel meer moeite. Of je merkt dat je minder plezier hebt in je werk.
En hetzelfde kan gebeuren met de dingen waar je normaal juist zo van geniet. Afspreken met vriendinnen. Sporten. Een avondje uit. Een hobby. Dingen waar je eerder energie van kreeg, voelen ineens als een opgave.
Niet omdat je ze niet meer leuk vindt. Maar omdat je draagkracht veranderd is.
Het lijkt wel overal in door te trekken
Dat is misschien wel één van de lastigste dingen na zwangerschapsverlies. Het verlies blijft niet op één plek. Het zit niet alleen in je verdriet.
Het kan doorwerken in je relatie. In je werk. In je vriendschappen. In je lichaam. In je energie. In je vertrouwen. In hoe je naar andere zwangere vrouwen of baby's kijkt.
En soms ook in hoe je naar jezelf kijkt. Je denkt misschien: "Waarom ben ik niet meer wie ik was?"
Maar misschien hoef je jezelf niet te veroordelen om wat er veranderd is. Je hebt iets ingrijpends meegemaakt. Je lichaam en je hoofd zijn niet zomaar verdergegaan alsof er niets is gebeurd.
Je hoeft jezelf niet terug te vinden zoals je was Na zwangerschapsverlies gaat het vaak over herstel. We willen weer terug naar hoe het was. We willen ons weer energiek voelen, weer kunnen genieten, weer alles aankunnen. Maar misschien gaat het niet om teruggaan. Misschien gaat het erom opnieuw te ontdekken wie je bent geworden. Met alles wat je hebt meegemaakt.
En daar mag ruimte voor zijn.
Je hoeft niet alles alleen uit te zoeken. Juist wanneer je merkt dat het verlies op zoveel verschillende gebieden van je leven doorwerkt, kan begeleiding helpen om weer wat rust en overzicht te krijgen.
Om beter te begrijpen wat er met je gebeurt.
Om woorden te geven aan wat je voelt.
En om stap voor stap te ontdekken wat jij nodig hebt.
Herken je jezelf minder sinds je zwangerschapsverlies? Weet dan dat je niet de enige bent en dat er niets mis met je is omdat je het moeilijk hebt. Je hoeft jezelf niet terug te vinden in je eentje.
Wil je hier samen naar kijken? Stuur me gerust een berichtje. Ik kijk graag met je mee. š¤
